Archive for the 'Zomaar wat anders' Category

roerige tijden

12 januari 2017

roerige tijden —
op het raam druppelsporen
waar geen lijn in zit

Taiji-groep

11 januari 2017

taiji-groepSinds 1998 heb ik taiji-les bij mw. ZhiJie Zhang in Capelle aan den IJssel. De groep bestaat uit veel oud-gedienden die veelal ook al minstens een jaar of tien les hebben. Op deze foto een deel van de groep. De foto is gemaakt omdat een van de deelnemers voor een paar maanden weggaat en een foto van de groep als reminder wilde meenemen.

Boekpresentatie: Langszij de tijd

5 september 2016

Gisteren was ik bij een boekpresentatie van Simon Buschman. Met hem heb ik nu en dan contact, voornamelijk via email en meestal over tanka-poëzie. In de loop der jaren heb ik hem ook enkele malen ontmoet.

Een paar jaar geleden begon hij het Neerlands Tanka Genootschap en zette daarbij een website op, om de tanka wat meer onder de aandacht te brengen. Sinds januari 2016 heeft hij die website aan mij overgedragen, met de impliciete bedoeling het werk als een soort ‘ambassadeur van tanka’ voort te zetten.

Daarnaast heeft Simon de laatste jaren een reeks boeken uitgegeven die hij schreef met een groot aantal mede-auteurs. Om ervaringen te delen, een onderwerp van verschillende kanten te belichten, of om te bezien wat een door hem geschreven tanka bij mensen deed. Zo droeg ik eerder bij aan het boek ‘Gegeven de tijd’, dat tanka-schaduwsporen bevat: reflecties van anderen naar aanleiding van tanka’s van hemzelf. Bij de presentatie daarvan mocht ik ook een voordracht houden. Eerder droeg ik al bij aan zijn boek ‘Vaders’. Een boek met beeld-gedicht combinaties en beschouwingen daarop – ik schreef zo’n beschouwing, met daarin verweven een herinnering aan mijn oma. 20160904_224321-Langszij-de-tijd

Gisteren was de presentatie van wat hij zelf zijn laatste (maar misschien niet zijn allerlaatste) boek noemde, getiteld ‘Langszij de tijd – opgaan in vergetelheid’. Een prachtig uitgegeven boek. Hij schreef het met 87 mede-auteurs die gevraagd waren iets te schrijven naar aanleiding van het thema ‘opgaan in vergetelheid’. Mijn bijdrage daaraan vind je elders op dit blog.

In een twee uur durende presentatie kwamen indrukwekkende verhalen langs over het genoemde thema. Uiteraard stonden vergankelijkheid, het verlies van dierbaren of het zich realiseren van de eindigheid van het eigen bestaan daarin centraal. Ze werden belicht vanuit diverse, soms verrassende perspectieven. Stukje bij beetje ga ik het boek maar eens lezen.

 

Weer een stukje Pelgrimspad

21 maart 2016

Afgelopen zaterdag liepen Marion en ik weer een heerlijk stukje pelgrimspad. De helft van het eerste deel van het Pelgrimspad zit erop. We zijn aangekomen in Schoonhoven. Vertellingen over onze wandelingen vind je op mijn Wandelvertellingen-blog.

IMG_0012

Nieuwe blog speciaal voor wandelen

5 juli 2015

Ik ben een nieuwe blog begonnen speciaal voor vertellingen over mijn wandelingen. Vooralsnog zijn het gewoon verslagen, met foto’s die afgesloten worden door een haiku. In het vervolg zal ik die haiku hier posten met een verwijzing naar mijn wandelblog. De nieuwe blog is wandelvertellingen.wordpress.com.

Wandelen op Herperduin – bossen en vennen

21 juni 2015

Het was alweer twee weken geleden dat we gewandeld hadden, de hoogste tijd om weer eens te gaan. We zouden naar het Wassenaarse strand gaan om daar zo’n 10km door de duinen en over het strand te wandelen. Het liep anders: vrijdagavond hadden we een feestje in Nistelrode (NB) en zaterdagavond een in Oss. Aangezien we op zaterdagmiddag bij mijn moeder in Oss langs zouden gaan, zou dat betekenen dat we wel erg veel heen en weer zouden moeten rijden met de auto in dat weekend (wij wonen op zo’n 100km van Oss). We spraken daarom af om in het huis van mijn moeder in Oss te overnachten en zaterdagochtend te gaan wandelen in de bossen bij Herperduin. Ik kende de bossen van vroeger toen ik er vaak fietste met mijn vader.

Met behulp van een kaart van het wandelknooppuntennetwerk had ik een route van zo’n 10 km uitgezet. Daarna hoorde ik dat het rond het zogenaamde Ganzenven erg mooi moest zijn, en paste ik de route wat aan. Ook gingen we nog een even langs een voor onze familie bijzondere plek aan het Klompven, waar wijlen mijn vader vroeger veel tijd doorbracht met de scouting waar hij lid en leider van was. Het was een prachtige wandeltocht, door soms dichte bossen, gebieden met los zand, langs heidevelden, en af en toe wat klimmen op zandhellinkjes. Ook de wilde paarden die in dat gebied rondlopen kwamen we tegen. Uiteindelijk toch weer zo’n 12km gelopen. Heerlijk!

Klik op de foto’s om ze groter te bekijken.

Vossenpad – Wandelen bij Rhoon

6 juni 2015

De eerste wandeling met onze vorige week gekochte wandelschoenen. We kiezen een 10,5km wandeling over het Vossenpad bij Rhoon. Een boerenlandpadwandeling over het land van twee boeren. Vanaf een parkeerplaats vlakbij een golfterrein lopen we over een aardig weggetje, de Schenkeldijk, tussen twee polders door. Na ongeveer 1 km komen we bij een landschapsschilderij: een lijst waardoor je naar het landschap kunt kijken. Er staat een bordje bij dat het binnenkort niet meer mogelijk zal zijn hier te lopen, omdat het een beschermd natuurgebied gaat worden.

Als je klikt op de plaatjes kun je ze groter bekijken. Linksboven in het zwart bij het kruisje kun je ze dan weer sluiten om verder te lezen.

Het is even wennen met de nieuwe schoenen. Zitten ze nou te strak… te los… even opnieuw strikken dan maar. Als ze weer goed zitten gaan we langs het schilderij de Molenpolderse Zeedijk op. Er is veel land gewonnen in vroeger tijden kennelijk, want de zee is ver van hier.

De Molenpolderse Zeedijk is privéland dat opengesteld is door één van de boeren die deze wandeling mogelijk hebben gemaakt. Hier lopen de dieren vrij rond. Koeien en schapen. Oppassen voor de vele drollen dus. Maar er is eigenlijk geen beginnen aan om alles te ontwijken. Zo nu en dan staan ook hier weer van die prachtige veldjes met boterbloemen.

Nadat we de dijk tot het eind toe afgelopen hebben, was er even een open stuk. Gedeeltelijk langs een woonwijk. Aan de ene kant een plas met aan de andere oever woningen, aan de andere kant toch weer een aardig open uitzicht.

Dan komen we op het mooiste stuk van de wandeling. Een paar kilometer over het Truus Visscherpad, het gebied in van de Carnesse Grienden. Een prachtig paadje, met hier en daar een bord met uitleg over de grienden: hoe je kunt zien hoe oud de wilgentenen al zijn, waar ze voor worden gebruikt, etc.

Bijzondere bomen toch die knotwilgen. Sommige hebben een vrijwel totaal holle stam, maar in de knot is kennelijk weer genoeg vruchtbaar spul te vinden om ook andere planten, zoals fluitenkruid op te laten groeien.  We lopen het pad een heel eind af en merken dan dat we nu toch stiekem ook al een stukje Pieterpad hebben gelopen. Nou ja, het Jan Pieterpad dan. 😉 Even verderop loopt het pad langs de Oude Maas over een houten steiger verder.

Aan het eind van het Truus Visscherpad komen we uit bij eendenkooi Het Klein Profijt. We overwegen even om daar een ommetje van een kilometer of twee te maken, maar zien daar toch maar van af. Rustig opbouwen. We lopen nog een stuk langs een golfbaan, dat voor een groot deel niet interessant is, maar op sommige stukken zie je de golfbaan nauwelijks en waan je je toch weer op een mooi bospad. Aan het eind daarvan komen we weer op open gebied. Een halve kilometer van waar onze auto geparkeerd staat. Wat zijn er dichtbij huis toch veel mooie wandelplekjes in Nederland.

Rondje rond de koning

30 mei 2015

We hebben ons wandelkilometrage vandaag wat opgevoerd. Vorige keer liepen we 10 kilometer. Voor vandaag hadden we een knooppuntenwandeling uitgezet van 12,5km. We liepen rond en in het landgoed de Horsten in Wassenaar, het landgoed waarop ook onze koning en koningin wonen. Die hebben we uiteraard niet gezien. Ten eerste omdat die momenteel in Canada zijn, en ten tweede omdat rond het deel van het landgoed waarop hun huis staat een drie meter hoog hek staat.

Dit was een heel andere wandeling dan die welke we eerder maakten. Het grootste deel van de route ademde vooral de sfeer van een park. Maar dan toch wel van een Wassenaars park. Sjiek en oud. Met heel mooie stukken.

De foto’s geven een indruk van de omgeving daar. De wandeling werd afgesloten met een cappuccino bij theepaviljoen de Horsten. Maar belangrijker nog, daarbij namen we elk twee van de lekkerste scones die we ooit aten.

’s Middags zijn we naar Bever Sports gegaan. We wisten het nu zeker. We willen méér wandelen, dus we hebben dan toch ook maar echte wandelschoenen gekocht.

Klik op de foto’s om ze groter te bekijken.

Wandelblog

19 mei 2015

We zijn nog maar net begonnen met onze wandelhobby. Maar hebben al wel de ambitie in de niet zo verre toekomst grotere routes te gaan lopen. Zoals de Pelgrimsroute. Ik google-de wat op ‘Pelgrimsroute’ en kwam op een blog over wandelen, met berichten over het wandelen van die route. Ik schreef over onze eigen ervaringen op onze eerste twee wandeltochtjes.

Toeval of niet, maar sinds vanochtend volgt de schrijfster van het blog ‘Wanda wandelt’ mijn blog. Leuke blog trouwens!

Lucky choices

3 mei 2015

Een haiku-vriend van me, Ferrie Veen, die net als ik lid is van de haikukern Rotterdam is enige tijd geleden een blog begonnen over keuzes maken en beslissingen nemen. Grote beslissingen en kleine beslissingen. Zie luckychoice.tips.